امروز سینه ام کمی خس خس می کرد گفتم به خاطر یه همین نکته تو این هوای سرد و خشک نکنه بیفتمم گوشه خونه!

واسه همون رفتم دکتر و یه کار بزرگ کردم! تو یه روز دوتا آمپول زدم!!!

یکی از خطا های بزرگی که ممکنه از ما سر بزنه و نسبت بهش بی اعتنا باشیم خفیف شمردن و سبک حساب کردن گناهانه.

که خودش خیلی بزرگه!

چیزی که با اولین برخورد با گناه رو می شه

یه موقع یه سایتو به کسی معرفی می کنی ولی مطالب ناجور داره، عکس ناجور داره ولی بهش می گی “چیزی نداره!!!” یعنی: کم داره

به این می گن سبک شمردن گناه

أشدّ الذّنوب ما استَهان به صاحبه
بدترين گناهان، آن است كه صاحبش آن را كوچك بشمرد

آقا قرائتی مثال جالبی می زنن:

اگر كسى سنگى به سوى ما پرتاب كند، ولى بعداً پشيمان شده و عذرخواهى كند، ممكن است او را ببخشيم، ولى اگر سنگ‏ريزه‏اى به ما بزند، و در مقابلِ اعتراض بگويد: اين كه چيزى نيست، بى‏خيالش. او را نمى‏بخشيم، زيرا اين كار، از روح استكبارى او پرده برمى‏دارد و بيانگر آن است كه او گناهش را كوچك مى‏شمرد.

اگر من با همین خطای کوچک به خودم سخت بگیرم و توبه کنم العفو العفو بگم هیچ وقت سراغ کوه گناه نمی رم که بگم خدا دیگه منو نمی بخشه!

خدا همیشه رحمن و رحیم هست ولی وظیفه من و تو چیه؟!

باید تو این عصر و زمان یه بار دیگه خدا رو بریم بشناسیم

آخه امیرالمومنین به نوف بکالی فرمود: دروغ می گوید کسی که گمان می کند خداوند(عزوجل) را شناخته است و در حالی که جرأت بر معصیت او در روز و شب دارد!.

گناه رو هیچ وقت کوچک نگیریم خطاها همیشه یک خطا باقی می مونه هر چند تو آن را نبینی!

يكي از عمده مسائلي كه در حال حاضر گريبانگير سيستم آموزش عالي شده دغدغه نمره در ميان دانشجويان است متاسفانه اكثر دانشجويان صرفا براي پاس كردن سر كلاس حاضر مي شن و انگيزه فراگيري ندارن كه اين امرهم نتايج بسيار نامطلوبي به همراه داره از سوي ديگر اين بي انگيزي دانشجويان سبب مي شه كه اساتيد هم نوعا دچار سرخوردگي بشن و خودشون را انگونه كه لازمه براي حضور در كلاس آماده نكنن البته بي انگيزگي دانشجويان براي تحصيل علم و دانش علل گونگوني مي تونه داشته باشه كه از جمله اونا مي تونيم به عدم توجه به استعدادهاي فردي در انتخاب رشته و خواست و توجه جامعه بسوي گروهي از رشته ها كه از نظر اقتصادي پولساز هستن و درگير شدن دانشجو با مسائل غير علمي و آماده نبودن فضاي فكري جامعه و اغتشاش در فضاي فرهنگي دانشگاه ، كمبود امكانات آموزشي و رفاهي ، سو مديريت مسئولين و بسياري از عوامل ديگر كه پرداختن به همه آنها مجال ديگري مي طلبد

با اين اوضاف ما در آينده شاهد بوجود آمدن نسلي از متخصصين بدون پشتوانه علمي و عملي خواهيم بود كه داراي مدارك دانشگاهي گوناگون و رنگارنگ هستن

اميدوارم كساني كه به نوعي مسئوليت در اداره جامعه دارن به فكر بيفتن و راه كاري براي اين مشكل بيانديشن

البته فقط مسئولين به تنهايي نمي تونن بايد فرد فرد افراد جامعه تلاش كنن و خودشون رو مسئول بدونن

وسلام

سلام

امروز فرصتي پيش اومد يه سري به فايل ها كاغذ ها و نوشته هام بزنم حالا گذشته از انكه هر كدوم برام خاطره اي رو زنده مي كرد به يه شعري از پروين اعتصامي برخوردم كه خيلي نحت تاثير قرار گرفتم واقعا ما تو زندگي شخصي مون بعضي وقتا فراموش مي كنيم كه خدايي داريم صاحبي داريم مي تونيم از اون بي هيچ منتي كمك بگيريم  بعضي وقتا با كارامون ناسپاسي مي كنيم بندگي نمي كنيم به كسائي متوسل مي شيم كه خودشون عين نيازن نعمتهاي خدا رو فراموش مي كنيم اونقدر عرصه برا خودمون تنگ مي كنيم كه زمين و آسمان برامون تنگ مي شه اي كاش فريب اين دنياي هزار رنگ رو نمي خورديم اي كاش برا چيزاي حقير خودمون رو از الطاف بي كران خدا محروم نمي كرديم ...

بخشهاي از شعر پروين رو مي ذارم اگه توفيقي شد طلب دعا مي كنم

مادر موسي، چو موسي را به نيل
در فکند، از گفته‌ي رب جليل

خود ز ساحل کرد با حسرت نگاه
گفت کاي فرزند خرد بي‌گناه

گر فراموشت کند لطف خداي
چون رهي زين کشتي بي ناخداي

گر نيارد ايزد پاکت بياد
آب خاکت را دهد ناگه بباد

وحي آمد کاين چه فکر باطل است
رهرو ما اينک اندر منزل است

پرده‌ي شک را برانداز از ميان
تا ببيني سود کردي يا زيان

ما گرفتيم آنچه را انداختي
دست حق را ديدي و نشناختي

در تو، تنها عشق و مهر مادري است
شيوه‌ي ما، عدل و بنده پروري است